قوله : لانّه اقرار فى حقّ الغير : ضمير در [ لانّه ] به تصديق راجعست . قوله : و هل له ان يلاعن لنفيه : ضمير در [ له ] به زوج و در [ لنفيه ] به ولد راجعست . قوله : من عموم ثبوته : يعنى ثبوت لعان براى نفى ولد ، اين عبارت اشاره بدليل قائلين به ثبوت لعان است . قوله : و كونه غير متصوّر : ضمير در [ كونه ] به لعان راجع بوده و اين عبارت اشاره بدليل قائلين به نامشروع بودن لعان مىباشد . قوله : هنا : يعنى در موردى كه زن زوج را بر قذفى كه كرده تصديق نموده است . قوله : بعد تصديقها ايّاه : ضمير در [ تصديقها ] به زوجه راجع بوده و مرجع [ ايّاه ] زوج مىباشد . قوله : لو صادقته على اصل الزّنا : ضمير فاعلى در [ صادقته ] به زوجه و ضمير مفعولى به زوج راجعست . قوله : دون كون الولد منه : حق در عبارت اين بود كه شارح مىفرمودند : دون عدم الولد منه . بهرحال ضمير در [ منه ] به زوج راجعست . قوله : توجه اللّعان منها : يعنى من الزّوجه . قوله : لا مكان شهادتها بكذبه فى نفيه : ضمير در [ شهادتها ] به زوجه و در [ بكذبه ] به زوج و در [ نفيه ] به ولد راجعست . قوله : و ان ثبت زناها : يعنى زنا الزّوجه بتصديقها ايّاه . متن : ( و لو قذفها فماتت قبل اللعان سقط اللعان ) ، لتعذره